Osobiste

Metale ciężkie

Z Słownik Bezpieczeństwa Żywności

M↑ | Powrót

Metale ciężkie


 Heavy Metals   (ang.)

W żywności występuje bardzo dużo związków metali ciężkich, trudno jednak wszystkie traktować jako substancje szkodliwe dla zdrowia. Niektóre z nich są niezbędne do prawidłowego rozwoju organizmu człowieka, a o charakterze ich działania najczęściej decyduje ich stężenie w żywności. Należy ustalić, jakie jest zapotrzebowanie człowieka na te substancje i w jakich ilościach występują zwyczajowo w produktach spożywczych.

Metale stanowiące zanieczyszczenie żywności mogą pochodzić ze skażonego środowiska, opakowań, maszyn przemysłowych i innych źródeł. Polskie ustawodawstwo limituje stężenie metali w środkach spożywczych oraz dodatkach do żywności, uwzględniając kadm, ołów, arsen, rtęć, miedź, cynk, cynę i żelazo.


(Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 13 stycznia 2003 r. w sprawie maksymalnych poziomów zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych, które mogą znajdować się w żywności, składnikach żywności, dozwolonych substancjach dodatkowych, substancjach pomagających w przetwarzaniu albo na powierzchni żywności, Dz.U. 2003 nr 37 poz. 326).